چرا تحریم انتخابات؟

چرا تحریم انتخابات؟

اختصاصی رخ آنلاین : آیا رای ندادن یک کنش سیاسی به حساب می آید؟

قطعا رای دادن یا رای ندادن یک حق شهروندی است و نمی توان کسی را برای استقاده از هر کدام این حقوق شماتت کرد.

اما این حق برای هر دو طرف وجود دارد که سوال کنند دستاورد طرف مقابل در عمل چه بوده است.

هر دو طرف موظفند دستاورد حضور یا عدم حضور خود در انتخابات را مستند و مستدل بیان کنند چرا که در یک جامعه این قبیل تصمیمات می تواند بر زندگی دیگر افراد هم تاثیرگذار باشد. به عنوان مثال طرفداران مشارکت گسترده در انتخابات  می توانند به نتیجه انتخابات در سال ۹۲ استدلال کنند که با انتخاب حسن روحانی مسیر غلط کشور اصلاح شد و تا حدودی ثبات اقتصادی و گشایش فرهنگی در کشور ایجاد شد و این دستاورد شامل همه مردم ایران شد. چه کسانی که انتخابات را تحریم کرده بودند و چه آنها که با تمام توان در انتخابات مشارکت داشتند و دیگران را تشویق کردند هر دو از کاهش تورم، ثبات نسبی اقتصادی ، تعامل سازنده با دنیا، باز شدن فضای فرهنگی نظیر برگزاری کنسرت ها، پویایی سینمای ایران و یا عدم فیلترینگ شبکه های اجتماعی نظیر تلگرام و اینستاگرام بهره مند شدند. یعنی این نتایج بدست آمده شامل همه شد.

در عوض کسانی که موافق عدم مشارکت در انتخابات بودند و هستند

انتخابات سال ۸۱ شورای شهر تهران را مرور کنند که تنها ۱۳ درصد در انتخابات شرکت کردند و نتیجه آن شد شورای شهری با حداقل آرای مردم. نتیجه آن شورا انتخاب شدن احمدی نژاد به عنوان شهردار و پس از آن شرکت در انتخابات ریاست جمهوری ۸۴ و پیروزی ایشان بود و بعد از آن چنان شرایطی بر کشور حاکم شد که روز به روز ابعاد آن مشخص تر می شود.
آنچه که بعد از حضور طیف آقای احمدی نژاد در کشور اتفاق افتاد همه طبقه متوسط ایران را درگیر کرد و تنها دوستان تحریمی نبودند که تاوان آن را پس دادند.

اینها البته ادعای نگارنده است، به عنوان کسی که موافق شرکت در انتخابات است و صندوق رای را تنها راه سربلندی و سعادت ایران و مردمش می داند.
اگر دوستان تحریمی استدلال دیگری دارند حتما ذکر کنند. اگر دستاورد “تحریم موفق” که در انتخابات مجلس هفتم و یا شورای شهر دوم با مشارکت ۱۳ درصدی رخ داد را بیان کنند شاید بتواند ما را قانع کنند که مسیر آنها مسیر کوتاه تری برای رسیدن به ایرانی آزاد و آباد است.
در غیر اینصورت برای ایران و برای فرزندانشان هم که شده باید به صندوق رای فکر کنند. باور کنیم دنیای سیاست با دنیای آرمانی و ایده آل ما متفاوت است و برای رسیدن به هدف باید بر اساس واقعیت های موجود گام برداشت و نه بر اساس خیال و آرمان.

مطمئن هستم که از نیمه شب ۲۹ اردیبهشت بسیاری از دوستانی که رای نمی دهند لحظه به لحظه اخبار را دنبال خواهند کرد که نام روحانی از صندوق بیرون بیاید پس بیایید با مشارکت خود آن لحظه های سرنوشت ساز را در کنار هم و دست در دست هم امیدوار و چشم به راه باشیم.

سینا رژیمند

در همین رابطه مطالعه بفرمایید:
دوست دارم روحانی برنده شود اما رای نمی دهم!

2 دیدگاه

  1. انتخابات در ایران ، انتخاب بین یک […] است
    حالا شما میگی ما بخاطر اینکه […] روی کار نیایند برویم به کلاهبردارها و فریبکارها رای بدهیم؟
    بنظر شما اگه ۴ سال پیش اکثریت انتخابات رو تحریم میکردند و شخصی مثل سعید جلیلی رای میاورد ، الان مملکت چه وضعی داشت؟
    برجام انجام نمیشد و دنیا میفهمید با چه طرف است .
    هیچ ظلمی پابرجا نخواهد ماند […]
    ما به رای دادن شما به آقای روحانی احترام میگذاریم ، ولی شما به رای ندادن ما احترام نمیگذارید .

دیدگاه‌ها بسته هستند.